Jak wstrzykiwać Bronchogen

Konfuzja terminologii: "zastrzyk" vs. Trasy administracyjne

Dyskusje marketingowe i społeczne prowadzone przez firmę Bronchogen często łączą się z ogólnym podawaniem peptydu, powodując dezorientację. W szerszej sferze peptydów, takie związki jak BPC-157, TB-500 i peptydy uwalniające wzrost są często wstrzykiwane podskórnie. Bronchogen nie jest jednak wprowadzany do obrotu jako produkt do wstrzykiwań w Rosji lub Europie. Występuje głównie w postaci kapsułek doustnych i proszków podjęzykowych. Forum społecznościowe Peptide czasami omawia "wstrzykiwanie leku bronchogen", ale jest to pozaetykietowane stosowanie przez osoby otrzymujące proszek peptydowy klasy naukowej i przygotowujące go do wstrzyknięcia podskórnego - nie jest to standardowa praktyka kliniczna.

Niniejszy artykuł odnosi się do rzeczywistych metod dostawy dostępnych na rynku i klasy badawczej bronchogen, wyjaśniając brak wstrzyknięcia jako standardowej drogi administracyjnej.

Kapsułki doustne: Standardowe Bronchogen Dostawa

Revitacare (rosyjska marka, zatwierdzona jako suplement diety) i inne preparaty bronchogen sprzedawane są w postaci kapsułek doustnych zawierających 50- 100 mcg na kapsułkę. Dokładna postać i substancje pomocnicze różnią się w zależności od producenta - niektóre zastosowania powłoki jelitowej w celu ochrony przed kwasem żołądkowym, inne obejmują substancje polepszające wchłanianie lub związki stabilizujące. Typowe dawkowanie: jedna kapsułka 100 mcg na dobę, przyjmowana z wodą, na pusty żołądek (1 godzinę przed posiłkami lub 2 godziny po).

Zaleta: Kapsułki doustne nie wymagają specjalistycznych technik lub sterylności, co sprawia, że nadają się do samodzielnego podawania i długotrwałego stosowania. Niekorzyść: biodostępność peptydów po podaniu doustnym jest z natury słaba (< 5% dla większości wolnych peptydów), a dokładne wchłanianie kapsułek bronchogen jest nieznane. Użytkownicy zgłaszają zmienne wskaźniki odpowiedzi (niektóre skuteczne, inne nie wykazują skutków).

Administracja podjęzykowa: Preferowana alternatywa

Dostawa podjęzykowa - umieszczenie proszku bronchogen pod językiem - wykorzystuje bogate unaczynienie i cienki nabłonek błony śluzowej podjęzykowej. Użytkownicy kupują proszek bronchogen (100- 500 mcg za porcję) i umieszczają go sublingly przez 5- 10 minut, co pozwala na wchłanianie przez tkankę śluzową. Peptyd dociera do krwiobiegu i tkanki oskrzelowej w ciągu 30 minut do 2 godzin.

Praktyczny protokół podjęzykowy: (1) Środek 100- 200 mcg proszku bronchogen, (2) Miejsce pod językiem, (3) Zamknąć usta i uniknąć połykania przez 5- 10 minut, (4) Pozostałości po połknięciu. Niektórzy użytkownicy mieszają proszek z niewielką ilością wody, aby ułatwić wchłanianie. Częstość dawkowania: raz dziennie, zazwyczaj rano.

Zalety: Otacza kwas żołądkowy (eliminując ryzyko degradacji), osiąga znacznie większą biodostępność niż kapsułki doustne, powoduje szybsze wystąpienie (30min- 2h w porównaniu z 2- 4 h w przypadku kapsułek doustnych). Niekorzyści: wymaga starannego pomiaru dawki proszku, możliwe podrażnienie podjęzykowe (rzadkie), mniej wygodne niż dawkowanie kapsułki.

Podjęzykowy proszek Sourcing i kontroli jakości

Bronchogen proszek jest uzyskiwany od dostawców chemicznych w Rosji lub Europie, a nie od producentów farmaceutycznych (ze względu na brak zatwierdzenia FDA w USA / Kanadzie). Kontrola jakości jest problemem: peptyd w proszku może ulec degradacji w przypadku narażenia na ciepło, światło lub wilgoć. Niezawodni dostawcy przechowują proszek w suchych, ciekłych pojemnikach. Po otrzymaniu leku użytkownicy powinni przechowywać proszek bronchogen w zamrażarce (-20 ° C) lub lodówce (4 ° C) w celu maksymalizacji stabilności.

Przed użyciem należy sprawdzić, czy proszek nie jest przebarwiony lub nie ma grudek (objawy degradacji). Należy dokładnie zmierzyć dawki używając precyzyjnej skali miligramów (± 0,5 mg dokładności, dostępne dla < 20 dolarów online). Dostrzeganie "małego szczypta" spowoduje wysoce zmienne dawki (25- 500 mcg), pokonując konsystencję.

Wstrzyknięcie podskórne: wyłącznie do badań

Wstrzyknięcie preparatu bronchogen przez SC nie jest standardowe, ale jest stosowane w niektórych rosyjskich protokołach badań klinicznych. Podawanie: bronchogen proszek rozpuszcza się w jałowym roztworze soli fizjologicznej (0,9% chlorku sodu) w stężeniu 1000 mcg / mL, tworząc roztwór (objętość zależy od dawki). Typowe wstrzyknięcie podskórne: 100- 200 mcg (0, 1- 0, 2 mL) podawane podskórnie w brzuch, udo lub ramię, podobne do techniki wstrzykiwania insuliny.

Wymagania: (1) Sterylne materiały do wstrzykiwań (strzykawki, igły, waciki nasączone alkoholem), (2) Aseptyczna technika zapobiegania zakażeniom, (3) Biologiczna szafa bezpieczeństwa lub czyste środowisko, (4) wiedza medyczna w celu wyboru odpowiednich miejsc wstrzyknięcia i uniknięcia nerwów / naczyń krwionośnych. Ryzyko zakażenia z nieprawidłową techniką SC jest znaczne (zlokalizowany ropień, posocznica układowa), co wstrzyknięcie SC nadaje się tylko dla osób z przeszkoleniem medycznym lub bezpośredniego nadzoru medycznego.

Zalety wstrzyknięcia podskórnego: 100% biodostępność, szybki początek, trwały skład tkanki (niektórzy użytkownicy zgłaszają bardziej trwałe skutki niż podjęzykowe). Uszkodzenia: ryzyko zakażenia, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, stan zapalny), wymóg sterylnego zaopatrzenia i techniki, kwestie prawne (samoiniekcja związków badawczych).

Administracja intranasal: Teoretyczne, ale nie ustalone

Niektóre fora peptydowe omawiają podanie donosowe (IN) bronchogen - rozpylanie proszku bronchogen lub roztworu do dróg nosowych w celu dotarcia do błony śluzowej nosa i dolnych dróg oddechowych poprzez drenaż. Teoretycznie, dostawa IN może zapewnić bezpośredni dostęp do nabłonka dróg oddechowych. Jest to jednak czysto spekulacyjne; nie istnieją opublikowane badania preparatu bronchogen IN, nie są wprowadzane do obrotu komercyjne preparaty IN, a biodostępność, skuteczność i bezpieczeństwo są całkowicie nieznane.

Peptydy intranazalne wymagają optymalizacji substancji pomocniczych (związków kleju śluzowego, buforowania pH, wzmacniaczy przepuszczalności) w celu uzyskania odpowiedniej absorpcji błony śluzowej. Standardowy proszek bronchogen rozpylany do nosa prawdopodobnie spowoduje szybki klirens błony śluzowej przy minimalnym wchłanianiu. Do czasu optymalizacji farmaceutycznej nie zaleca się podawania preparatu IN.

Inhalacja (Aerosol): Dlaczego nie jest praktyczne dla Bronchogen

Terapia inhalacyjna (za pomocą inhalatora lub nebulizatora do dostarczania cząstek stałych bezpośrednio do płuc) jest idealna dla leków oddechowych. Leki rozszerzające oskrzela, kortykosteroidy i antybiotyki używają tej drogi. Teoretycznie, produkt bronchogen podawany bezpośrednio do tkanki oskrzelowej osiągnąłby maksymalne stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Jednakże postać aerozolu peptydowego jest technicznie trudna: peptydy agregują się i osad w roztworach wodnych, co sprawia, że nebulizacja jest problematyczna. Istnieją inhalatory z suchym proszkiem (DPI) dla peptydów (np. insulina ludzka za pośrednictwem DPI), ale wymagają inżynierii farmaceutycznej, inżynierii cząstek i badania stabilności.

Nie istnieje komercyjny produkt aerozolowy bronchogen, a tworzenie takiego produktu wymagałoby znacznego rozwoju farmaceutycznego. Do czasu opracowania i przetestowania takiego produktu inhalacja nie wchodzi w grę.

Rozpuszczenie i rozważania dotyczące stabilności

W przypadku stosowania proszku bronchogen do badań, konieczne może być rozpuszczenie roztworu do wstrzykiwań lub innych dróg. Protokół rozpuszczania: (1) Narysować 0, 5-1 mL jałowej soli fizjologicznej do strzykawki, (2) Wstrzyknąć do fiolki zawierającej proszek bronchogen, (3) Delikatnie obracać (NIE wstrząsać) w celu rozpuszczenia, (4) Dać 5- 10 minut do całkowitego rozpuszczenia. Unikać energicznego wstrząsu, który tworzy pęcherzyki powietrza i zwiększa utlenianie peptydu.

Stabilność odtworzonego bronchogen: temperatura pokojowa (25 ° C), stabilność krótkotrwała 24- 48 godzin (przed przerostem bakterii lub degradacją peptydów). W lodówce (4 ° C) stabilność utrzymuje się do 1-2 tygodni. Zamrożony (-20 ° C), odtworzony roztwór pozostaje stabilny przez miesiące, chociaż cykle odmrożenia mogą zmniejszać skuteczność. W celu wielokrotnego podawania, należy rozpuścić w stanie świeżym co 3 - 5 dni lub przechowywać pojedyncze dawki w zamrożeniu alicytatów.

Praktyczne zalecenie: Podjęzykowy vs. Doustne vs. Parenteral

Dla użytkowników traktujących priorytetowo wygodę i bezpieczeństwo, proszek podjęzykowy jest najlepszym kompromisem: brak ryzyka wstrzyknięcia, większa prawdopodobna biodostępność niż kapsułki doustne, szybszy początek i osiągalny przy użyciu podstawowego sprzętu (skala precyzji, łyżka miarowa). Dla użytkowników, którzy nie mogą otrzymać proszku, kapsułki doustne są szeroko dostępne i bezpieczne, pomimo niepewnej dostępności biologicznej. Wstrzyknięcie podskórne jest zarezerwowane dla osób z przeszkoleniem medycznym, chętnych do zaakceptowania ryzyka zakażenia oraz do uzyskania maksymalnej pewności dawki.

Trusted Research-Grade Sources

Below are the two vendors we recommend for research peptides — both publish independent third-party Certificates of Analysis (COAs) and ship internationally. Affiliate links: we earn a small commission at no extra cost to you (see Affiliate Disclosure).